هفته نامه مهدویت: شماره 36

موضوع این هفته: انتظار عاشقانه عارفانه (بخش دوم)

به نام تو ای معبودم
در شماره های قبل به انتظار عامیانه، عالمانه و مقداری به انتظار عارفانه و عاشقانه پرداخته شد. در این شماره به ادامه مطلب در انتظار عارفانه می پردازیم. بحث این هفته را با طرح چند سوال آغاز می کنم.
1- دعای «نُدبه» از چه کسی نقل شده و اصلا «نُدبه» یعنی چه؟ دعای ندبه از امام صادق(ع) نقل شده است و «نُدبه» به معنـــــــای گریه، زاری، نــاله و ضَجّـــه می باشد.
2- موضوع دعای ندبه چیست؟ بیان شرح مختصری از برخی از انبیای بزرگ و سپس پیامبر اکرم و امیرالمومنین و در ادامه بخش عمده ی این زیارت مربوط به امام زمان(عج) و مناجات با ایشان می باشد.
3- دعای ندبه را چه موقعی باید بخوانیم؟ امام صادق(ع) فرموده اند دعای ندبه را در چهار عید بخوانید: «عید فطر، عید قربان، عید غدیر و روزهای جمعه» ( مجلسی، زادالمعاد، ص 491) سه عیدِ اوّل، که مشخّص هستند و روز جمعه نیز به عنوان عید، در میان روزهای هفته شناخته می شود. پس هر چهار تا عید هستند.
4- در روز عید، که باید روز شادی و خوشحالی باشد، باید دعای ندبه که دعای گریه و اشک و زاری است بخوانیم؟ چرا؟ خواندن این دعا در روز عید و جمعه ها وارد شده است تا ما یادمان نرود که تا امام نیاید عیدمان کامل نمی شود. و ما که اماممان در این عید هنوز نیامده به یادش هستیم و بر نبودش در جمع ظاهری مان نـاله می کنیم و عاشقانه گریه سر می دهیم و آمدنش را از خدا می خواهیم. جهانی که در آن، نفر اوّل خلقت، نماینده و خلیفه ی خدا بر روی زمین و محبوب ترین موجود عالَم در آن زمان در غیبت و دوری از ما به سر ببرد، شیعیان نمی توانند عید خود را کامل بدانند و از عمق دل شادی کنند.خداوند به احترام و عظمت حضرت مهدی(عج) و 13 معصوم دیگر، جهان را آفرید. حال، که گل سرسبد عالَم خلقت به خاطر اعمال، گناهان و بی توجهی های ما به او، در زندان غیبت و ناراحتی اسیر شده، آیا درست است که ما بی خبر و بی توجه به او در شادی و خوش گذرانی های خودمان غرق باشیم و از او و غربتش یادی نکنیم؟ خدا جهان را آفرید تا مردم به دنبال فرستادگان او حرکت کنند و اطاعت خدا را به جا آورند. حال، که رفتار ما امام معصوم را به پس پرده ی غیبت کشانیده و اکثریّت مردم به دنبال اطاعت خدا نرفته اند و امام معصومِ زمان، تنها و غریب و آواره شده، آیا ما باید خوشحال باشیم و از مولای غریبمان یادی نکنیم؟ نه، چنین نیست. آنان که عاشق خـداوند و امامند، نمی توانند با وجود غم و ناراحتی در دل امام زمانشان حتی در اعیاد، زیادی شاد باشند. می شود که کسی نام عاشقِ امام زمان را بر خود بگذارد؛ امامش ناراحت باشد و او خوشحال؟ تا ما مقدّمات ظهور امام زمان(عج) را فراهم نکنیم و همه با هم دست به دست هم ندهیم و عملاً زمینه را برای آمدنشان فراهم نکنیم و ظهور اتفاق نیفتد، امام از ما جامعه شیعه که سنگ محبت و اطاعت اهل بیت را به سینه می زند، دلگیر و ناراحتند. امام نیامده اند که در غیبت محبوس شوند، امام آمده اند که هدایت جامعه جهانی را بر عهده بگیرند و دنیا را به سمت سعادت و خیر و خوشبختی واقعی هدایت کنند. وقتی که چنین امری رخ نداده، مسلّم است که امام در ناراحتی به سر می برند. امامی که مهربان تر از مادر به ما هستند، چگونه می توانند این همه گناهو ظلم و ستم و دزدی و حق کشی و دوری مردم جهان از خدا را ببینند و همچنان شاد باشند؟ آری، دوستان. اماممان غریب و تنهاست و به گفته ی امیرالمومنین(ع): «صَاحِبُ هَذَا الْأَمْرِ الشَّرِیدُ الطَّرِیدُ الْفَرِیدُ الْوَحِیدُ». «صاحب این امر(یعنی امام مهدی)، آواره، طرد شده، رانده شده، تک و تنها است. (کمال الدین، ج1، باب 26، ص303) امام به خاطر ما آواره شده اند. از گناهان و بی توجهی ها و عدم همراهی ما با ایشان، طرد شده و تک و تنها شده اند! آیا وقت آن نرسیده که به خود بیاییم و برای خوشحالی اماممان کاری کنیم؟ تا کی بنشینیم و دست روی دست بگذاریم؟ تا کی او را با اعمالمان برنجانیم؟؟!!! تا کی؟
فرازی از دعای ندبه در این مورد را مرور کنیم. «آيا كمك كننده اي هست كه فرياد و گريه (بر غربت امامم) را در كنارش طولاني كنم؟ آيا بي تابي هست كه او را در بي تابي اش، هنگامي كه خلوت كند ياري رسانم؟ آيا چشمي هست كه خار در آن فرو رفته، پس چشم من، او را(با گریستن بر دوری از امام) بر آن خار خليدگي همراهی كند؟(و چشم من، با چشم او با گریستن هم دردی کند؟)»

ما را در فضاهای مجازی دنبال کنید:
در تلگرام
http://t.me/Dar_Entezare_Noor
در سروش
Sapp.ir/dar_entezare_noor
در ایتا
eitaa.com/dar_entezare_noor
و در اینستاگرام
https://instagram.com/_u/dar_entezare_noor
تلفن ارتباط با ما:09179139858